Notowania

Zespół przywódczy: komplementarność i sprzeczne priorytety

Współcześnie struktury oparte na przywództwie komplementarnym są dość rozpowszechnione i – w niektórych przypadkach – nawet zinstytucjonalizowane. Najczęstszym przykładem jest podział, w...

Podziel się
Dodaj komentarz

Współcześnie struktury oparte na przywództwie komplementarnym są dość rozpowszechnione i – w niektórych przypadkach – nawet zinstytucjonalizowane. Najczęstszym przykładem jest podział, w ramach którego dyrektor zarządzający (CEO) zajmuje się głównie sprawami zewnętrznymi firmy, a dyrektor operacyjny (COO) – sprawami wewnętrznymi. Autorzy opisują cztery rodzaje komplementarności: zadaniową, w zakresie wiedzy specjalistycznej, poznawczą i ról.

Współpraca dwóch lub więcej osób o uzupełniających się wzajemnie mocnych stronach może zrównoważyć naturalne ograniczenia każdej z nich. Z korzyściami wiąże się jednak ryzyko dezorientacji, braku zgodności co do priorytetów oraz wojna o wpływy. Ogromnym wyzwaniem jest zawsze kwestia sukcesji, szczególnie w sytuacji, gdy dyrektor operacyjny lub prezes, który współpracował w sposób komplementarny z dyrektorem generalnym, zajmują miejsce tego ostatniego.

Rada nadzorcza i dyrektor generalny mogą jednak zarządzać ryzykiem, propagując przyjęcie wspólnej wizji, posiadanie tej samej motywacji oraz wykazując dbałość o odpowiednią komunikację i zaufanie. Mogą również na wiele różnych sposobów dopilnować tego, by proces sukcesji przebiegał sprawnie i bezproblemowo. Jedną z metod jest stopniowe przekazywanie obowiązków lub pozwolenie dyrektorom generalnemu i operacyjnemu na posiadanie tych samych obowiązków, pod warunkiem że utrzymana zostanie logika komplementarności.

Tagi: zachowania w organizacji i przywództwo, akademia managera, Biblioteka Managera
Źródło:
Harvard Business Review Polska
komentarze
+1
+1
ważne
smutne
ciekawe
irytujące
Napisz komentarz