Trwa ładowanie...

Notowania

Przejdź na
praca
12.05.2011 10:27

Niezbędnik karierowicza, czyli jak zrobić błyskotliwą karierę w wielkim mieście

Z rekruterem rozmawiaj w taki sposób, jakbyś pracę już miał i tylko ustalał szczegóły kontraktu. Jest duża szansa, że to Twoje przekonanie udzieli się rozmówcy.

Podziel się
Dodaj komentarz
(MarcusPhoto1/iStockphoto)

Jak odpowiadać na typowe pytania rekruterów*

Warto przyjrzeć się kilku tak zwanym trudnym pytaniom*, które pojawiają się na rozmowach kwalifikacyjnych. Nie podam gotowych wzorów odpowiedzi, ponieważ (...), posługiwanie się utartymi formułami nie jest najlepszym pomysłem.*

_ Proszę opowiedzieć coś o sobie _

Większość rekruterów na początku rozmowy prosi kandydatów, aby po prostu opowiedzieli coś o sobie. Jest to szerokie pole do popisu i duża szansa zdobycia kilku punktów. Nie zrozum źle tego pytania. Rekruter nie chce wiedzieć, że jesteś szalony i lubisz truskawki. To pytanie jest prośbą o krótką zawodową autoprezentację, która podsumowuje główne doświadczenia i kierunek rozwoju Twojej kariery.

Potraktuj to jak prezentację produktu klientowi - najlepiej przygotuj się wcześniej. Staraj się mówić konkretnie, pamiętając cały czas o tym, co masz w planie - nie daj się zbić z tropu pytaniami pomocniczymi. Na te ostatnie odpowiadaj, ale nie brnij w dygresje i szybko wracaj do głównego wątku. To Twoja rozmowa i Twój show.

_ Dlaczego jest pan/i zainteresowany/a tym stanowiskiem? _

Tym pytaniem z gatunku _ rozwinięcie listu motywacyjnego _ wielu kandydatów jest bardzo zaskoczonych. Odpowiedź nie powinna być ogólna - musi zawierać konkretny powód, i to nie z gatunku takich, jakie mógłby wymienić każdy, na przykład: _ Sądzę, że ta praca mogłaby mi dać możliwość rozwoju _ czy też: _ Mógłbym się w tej pracy spełniać _. W wyjaśnieniu musisz pokazać, że ta praca jest logicznym, kolejnym krokiem w Twojej karierze i konsekwencją wyborów, których już dokonałeś. W ten sposób zrobisz wrażenie osoby zarówno konsekwentnej, jak i takiej, która dokładnie pasuje do tego właśnie stanowiska. I znów zapunktujesz.

_ Proszę wymienić swoje wady _

To trudne pytanie, jedno z najbardziej absurdalnych na rozmowie kwalifikacyjnej, takie, na które z pozoru nie da się dobrze odpowiedzieć. Typowe poradniki sugerują dwie taktyki: po pierwsze, mówić o wadach, które mogą być jednocześnie postrzegane jako zalety, takich jak perfekcjonizm czy zbytnia pracowitość; po drugie, mówić o wadach, które nie mają związku z pracą i w niej nie przeszkadzają - na przykład palenie papierosów czy brak umiejętności tańczenia.

Pierwszy sposób zanadto czuć tanią kokieterią, dlatego też radziłabym się go wystrzegać. Drugi sposób wydaje się teoretycznie bezpieczny, jednak nie zdobędziesz w ten sposób żadnych punktów. Być może nałóg palenia nie zadecyduje o tym, że rekruter Cię odrzuci, jednak wada ta może wywołać pewną niechęć. Jak więc należy odpowiedzieć na takie pytanie? Musisz zasugerować rekruterowi, że posiadasz wady, które... wręcz predestynują Cię do pracy na danym stanowisku. Jak to zrobić? Musisz podać takie cechy, które są dokładnym przeciwieństwem tego, czego oczekuje się od pracownika na stanowisku, o które walczysz. Jeśli więc poszukiwany jest handlowiec, który większość czasu będzie spędzał w drodze od klienta do klienta, możesz stwierdzić, że nie jesteś w stanie wysiedzieć długich godzin w biurze. Jeśli zaś Twoja praca ma polegać na wymyślaniu kreatywnych rozwiązań marketingowych, możesz powiedzieć, że męczy Cię długotrwała monotonia zadań.

Musisz jednak uważać. O żadnej swojej wadzie nie mów do końca i zdecydowanie - lepiej złagodzić je słowami _ raczej _, _ zwykle _ lub _ czasami _. Rekruter chciałby wierzyć, że choć aplikujesz na stanowisko wymagające uporządkowania i zamiłowania do rutyny, jesteś mimo wszystko człowiekiem elastycznym. Nawet jeśli zostajesz zatrudniony na stanowisko niewymagające kreatywności, to w końcu - jak w każdej pracy - przyjdzie moment, gdy będziesz musiał wykazać się elastycznością i twórczym myśleniem.

_ Co chce pan(i) robić za 5/10/15 lat (jaki jest pana/i cel zawodowy)? _

Kandydaci najczęściej odpowiadają, że chcieliby znaleźć się na stanowisku kierowniczym. Nie polecam tej odpowiedzi. Niekoniecznie dlatego, że rekrutujący ewentualny przyszły przełożony mógłby poczuć się zagrożony. Ale dlatego, że jest to banał największy z możliwych. Nie mów też po prostu, że chcesz się rozwijać i zdobywać nowe umiejętności. Kto by nie chciał? Odpowiedź, jakiej oczekuje rekruter, jest bardziej związana z branżowym kierunkiem Twojej specjalizacji. Skonkretyzuj więc kierunek, w którym chcesz dalej działać - wymień obszary, które najbardziej Cię interesują (nie zawężając ich jednak zbytnio). Możesz też powiedzieć o innych planach, na przykład podjęcia studiów podyplomowych czy też zdobycia specjalistycznych uprawnień w ramach swojej dziedziny.

_ Dlaczego tak krótko pracował(a) pan(i) w firmie X? _

Tego pytania boją się wszyscy kandydaci, którzy mają w swoim doświadczeniu kilkumiesięczne epizody w różnych firmach. Jeśli uznasz owe krótkotrwałe zajęcia za nieznaczące dla tego, co chcesz pokazać w swoim CV, możesz w ogóle je pominąć - łatwiej tłumaczyć się z krótkiej białej plamy w zawodowym życiorysie niż z pracy, w której Twoja kariera po prostu nie wypaliła. Ponadto, o czym była już mowa, nie warto psuć sobie życiorysu czymś, co zupełnie nie pasuje do układanki. Jeśli doświadczenie, o którym mowa, jest istotne dla Twojej kariery, ale mimo to trwało krótko, możesz stwierdzić, że styl i charakter pracy w danej firmie Ci nie odpowiadał, a kolejna propozycja dała większe szanse na rozwój kariery w takim kierunku, jaki wybrałeś. Musisz sprawić wrażenie osoby, która dokładnie wie, czego chce.

*Artykuł stanowi fragment książki_ Niezbędnik karierowicza, czyli jak zrobić błyskotliwą karierę w wielkim mieście _autorstwa Agnieszki Wiącek (Onepress 2011)

_ Dlaczego miał(a) pan(i) przerwę w życiorysie? _

Wbrew pozorom przerwa w zawodowym życiorysie nie jest czymś, co rekruterzy oceniają szczególnie negatywnie. Kto powiedział, że trzeba pracować cały czas, bez przerwy? Przerwę możesz wyjaśnić w rozmaity sposób: poszerzaniem edukacji, sprawami osobistymi, podróżami czy też w ostateczności próbami założenia własnej firmy. Jeśli przerwa nie jest długa, powiedz, że poszukiwałeś pracy. Najgorszą taktyką jest ukrywanie takich informacji czy próba manipulacji. Przygotuj się na to pytanie i trzymaj się swojej wersji, nawet jeśli jest całkowicie wymyślona.

_ Jaki jest pana(i) największy dotychczasowy sukces? _

To proste pytanie. Przygotuj listę sukcesów przed rozmową. W odpowiedzi na takie pytanie możesz wymienić kilka sukcesów - nie musisz się ograniczać do jednego, wskaż kilka najważniejszych. Sukcesy powinny dotyczyć ściśle Twojej branży i specjalizacji. Dla handlowca będzie to zdobycie wartościowego klienta, z kolei dla prawnika wygranie ważnego procesu. Jeśli jeszcze nie masz udokumentowanych sukcesów zawodowych, możesz mówić o swoich osiągnięciach związanych z zainteresowaniami czy pozazawodową aktywnością (dlatego warto być aktywnym, gdy nie ma się doświadczenia).

_ Jaki jest pana(i) największa dotychczasowa porażka? _

To pytanie podobne do tego o wady. Porażki zdarzają się w życiu zawodowym i wbrew pozorom warto o nich mówić (chociaż w przeciwieństwie do sukcesów można poprzestać na wymienieniu tylko jednej z nich), ale z jednym zastrzeżeniem - trzeba dodać, jak dziś, przy obecnym stanie wiedzy i umiejętności, rozwiązałbyś ten problem, próbować ocenić, co poszło nie tak i dlaczego. W ten sposób zdyskontujesz porażkę i przekujesz ją w sukces - dzięki czemu zdobędziesz dodatkowe punkty.

_ Co jest dla pana(i) najważniejsze w życiu? _

To pytanie, na które nie trzeba odpowiadać jednoznacznie. Sugeruje ono, że powinna to być jedna rzecz - na przykład kariera, życie rodzinne czy hobby. Człowiek jest jednak istotą wielowymiarową i nie musi się ograniczać do jednej rzeczy, która tak skutecznie wypełnia życie i jest o tyle ważniejsza od innych, że można uznać ją za absolutny priorytet. Odpowiedź więc powinna być dyplomatyczna - na przykład taka: _ Jedynie wtedy, gdy wszystkie obszary mojego życia pozostają w harmonii, czuję się spełniony - tak więc zarówno kariera, rodzina, jak i zainteresowania są w moim życiu bardzo ważne _. Na taką odpowiedź rekruter zwykle nie znajduje ciętej riposty.

_ Czy woli pan(i) pracować w grupie, czy samodzielnie? _

Powiązana z tym pytaniem jest kwestia roli, jaką pełni się w grupie. To trudne pytanie, na które większość kandydatów nie zna odpowiedzi, tak więc trzeba się do niego dobrze przygotować. Oczywiście nie wymaga to szczególnej znajomości psychologii, ale warto mieć w zanadrzu jakąś klasyfikację tych ról, choćby swoją własną. Na potrzeby tej książki mogę zaproponować najprostszy, intuicyjny wręcz podział. W grupie mogą być osoby, które są przywódcami (organizują i inspirują innych) albo członkami zespołu. Są także... indywidualiści.

Lepiej jednak nie przyznawaj się, że nim jesteś, chyba że stanowisko zakłada typowo indywidualną pracę. Na pytanie o rolę w grupie odpowiedz w taki sposób, aby było to kompatybilne ze stanowiskiem, o które się starasz, jednak na tyle ogólnie, aby rekruter nie uznał, że po prostu próbujesz dopasować odpowiedź do okoliczności.

_ Co chce pan/i wiedzieć o naszej firmie i o swoim stanowisku? _

Na koniec to rekruter zwykle zostawia Ci możliwość zadania pytania. Nie bądź tym zaskoczony i skorzystaj z okazji. Zastanów się przed rozmową, czego chciałbyś się dowiedzieć o firmie, w której być może przyjdzie Ci pracować. Jeśli stwierdzisz, że właściwie to wszystko wiesz, rekruter uzna pewnie, że nie jesteś szczególnie zainteresowany.

Poproś o dokładniejsze przedstawienie zakresu obowiązków oraz informacji o celu i miejscu stanowiska w strukturze firmy. Możesz także zapytać o współpracowników, a także o bardziej praktyczne szczegóły, jak godziny pracy czy datę rozpoczęcia. Możesz także poprosić rekrutera, żeby powiedział Ci wszystko to, co powinieneś wiedzieć o firmie i stanowisku. Bądź drobiazgowy i zainteresowany. Rozmawiaj w taki sposób, jakbyś pracę już miał i tylko ustalał szczegóły kontraktu. Jest duża szansa, że to Twoje przekonanie udzieli się rozmówcy.

*Artykuł stanowi fragment książki_ Niezbędnik karierowicza, czyli jak zrobić błyskotliwą karierę w wielkim mieście _autorstwa Agnieszki Wiącek (Onepress 2011)

Czytaj w Money.pl
[ ( http://static1.money.pl/i/h/176/t87216.jpg ) ] (http://manager.money.pl/strategie/psychologia_biznesu/artykul/zafascynuj;ich;7;metod;na;skuteczna;perswazje;i;wzbudzanie;zachwytu,83,0,808019.html) Zafascynuj ich! 7 metod na skuteczną perswazję i wzbudzanie zachwytu Fascynująca marka nie podąża za trendami ani nie naśladuje ich, zamiast tego ustanawia nowe standardy i kryteria dla swojej kategorii.
[ ( http://static1.money.pl/i/h/21/t30741.jpg ) ] (http://manager.money.pl/strategie/psychologia_biznesu/artykul/etykieta;w;biznesie,187,0,825531.html) Etykieta w biznesie Warto mieć konkretny powód, dla którego się chcemy z kimś zapoznać. Poznanie dla samego gestu jest przez niektórych niezbyt wysoko oceniane.
[ ( http://static1.money.pl/i/h/215/t100311.jpg ) ] (http://manager.money.pl/strategie/psychologia_biznesu/artykul/zarzadzanie;w;stylu;warrena;buffetta;sprawdzone;narzedzia;sukcesu;w;zyciu;osobistym;i;biznesie,183,0,810423.html) Zarządzanie w stylu Warrena Buffetta. Sprawdzone narzędzia sukcesu w życiu osobistym i biznesie Od najważniejszych menedżerów wszystkich swoich spółek Warren oczekuje zredagowania listu, z którego wynikałoby, kto przejąłby po nich schedę, gdyby następnego dnia mieli umrzeć.
Tagi: praca, psychologia biznesu
komentarze
+1
+1
ważne
smutne
ciekawe
irytujące
Napisz komentarz